انتظار، نوشته میترا جشنی

انتظار، نوشته میترا جشنی
سخن انتظار از فرط تنهایی است. ترسی جذاب که بقای انسان تنها را تضمین می کند. نوعی تبعید و دوری از خویشتن است که شادی در لحظه زیستن را از آدمی سلب می کند. در واقع زندگی لبریز از غیر منتظر ه هایی است که در حالت انتظار بی آنکه کاری کرده باشیم، آنها را از دست داده ایم. باور داشتن به خیر مطلقی مجازی که .  مجنونانه ما را از لحظه اکنون جدا می سازد انتظار، اضطراب افرین است، گاهی چنان شدید که ضرورت انجام کاری را طبیعتا ایجاد می کند، مثلا نذر کردن؛ اگر برگردد نذرم را ادا می کنم... . انسان منتظر نا آگاه خود را در دامی اسیر می کند و هر روزه خسته و ملال آور تلاش می کند که خود را از دنیای پیرامونش بی خبر نگ...
Read More