انتظار، نوشته میترا جشنی

Artist: Saba Soleymani

سخن انتظار از فرط تنهایی است. ترسی جذاب که بقای انسان تنها را تضمین می کند. نوعی تبعید و دوری از خویشتن است که شادی در لحظه زیستن را از آدمی سلب می کند. در واقع زندگی لبریز از غیر منتظر ه هایی است که در حالت انتظار بی آنکه کاری کرده باشیم، آنها را از دست داده ایم. باور داشتن به خیر مطلقی مجازی که .  مجنونانه ما را از لحظه اکنون جدا می سازد
انتظار، اضطراب افرین است، گاهی چنان شدید که ضرورت انجام کاری را طبیعتا ایجاد می کند، مثلا نذر کردن؛ اگر برگردد نذرم را ادا می کنم… . انسان منتظر نا آگاه خود را در دامی اسیر می کند و هر روزه خسته و ملال آور تلاش می کند که خود را از دنیای پیرامونش بی خبر نگاه دارد. خود را از طیفی از روابط و مناسبات موجود محروم می کند که فقط از چیزی باخبر شود که خود به اطلاع ش می رساند. عمل انتظار بدون مبارزه برای آزادی دریافت بطالتی آشکار و حد اعلای حماقت محسوب می شود.
زندگی همیشه از انتظار جلوتر است.
شاید سخن کریستین بوبن فیلسوف و نویسنده فرانسوی زیرکانه ترین و ستایش انگیزترین مقاومت انسان در برابر لطمات این اضطراب باشد
:
” من از وقتی تو نوشته هایم را می خوانی ، می نویسم.
از وقتی اولین نامه را نوشتم، نامه ای که نمی دانستم مفهومش چیست.نامه ای که معنایش را تنها در چشمان تو میافت.من هیچگاه بیش از سه جمله اول این نامه چیزی ننوشته ام:
هیچ باوری نداشتن، منتظر چیزی نبودن ، امید داشتن به آنکه روزی اتفاقی بیفتد. کلمه ها از زندگی ما عقب هستند. تو همیشه از آنچه من از تو انتظار داشتم جلوتر بودی.

تو همیشه غیر منتظره بودی…”

میترا جشنی. آپریل 2018

:توضیح عکس
هنرمند: سبا سلیمانی
عنوان مجموعه : در من زنی است که هر روز زخم می خورد
تکنیک: آبرنگ _ اکریلیک _ مداد
تاریخ خلق: 2017
ابعاد :35 در 42

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>